بشپړ غزل ↗

1. 1 آنچ روی تو کند نور رخ خور نکند·و آنچ عشق تو کند شورش محشر نکند
2. 2 هر کی بیند رخ تو جانب گلشن نرود·هر کی داند لب تو قصه ساغر نکند
3. 3 چون رسد طره تو مشک دگر دم نزند·چون رسد پرتو تو عقل دگر سر نکند
4. 4 مالک الملک چنان سنجق عشاق فراشت·که کسی را هوس ملکت سنجر نکند
5. 5 تاب آن حسن که در هفت فلک گنجا نیست·جز که آهنگ دل خسته لاغر نکند
6. 6 دل ویران که در و گنج هوای ابدیست·رخ عاشق ز چه رو همچو رخ زر نکند
7. 7 من ندانم تو بگو آه چه باشد آن چیز·که دلارام به یک غمزه میسر نکند
8. 8 توبه کردم که نگویم من از آن توبه شکن·هر کی بیند شکنش توبه دیگر نکند
9. 9 یا رب ار صبر نیابد ز تو دل ز آتش عشق·تا ابد قصه کند قصه مکرر نکند
10. 10 گرچه با خاک برابر کند او قالب ما·خاک ما را به دو صد روح برابر نکند