بشپړ غزل ↗

1. 1 از دلم صورت آن خوب ختن می‌نرود·چاشنی شکر او ز دهن می‌نرود
2. 2 بالله ار شور کنم هر نفسی عیب مگیر·گر برفت از دل تو از دل من می‌نرود
3. 3 همه مرغان ز چمن هر طرفی می‌پرّند·بلبل بی‌دل یک دم ز چمن می‌نرود
4. 4 جان پروانه مسکین که مقیم لگنست·تن او تا بنسوزد ز لگن می‌نرود
5. 5 بوالحسن گفت حسن را که از این خانه برو·بوالحسن نیز درافتاد و حسن می‌نرود
6. 6 رسن دوست چو در حلق دلم افتاده‌ست·لاجرم چنبر دل جز به رسن می‌نرود
7. 7 مرغ جان از قفس قالب من سیر شده‌ست·وَ زِ امید نظر دوست ز تن می‌نرود