بشپړ غزل ↗

1. 1 لحظه‌ای قصه کنان قصه تبریز کنید·لحظه‌ای قصه آن غمزه خون ریز کنید
2. 2 در فراق لب چون شکر او تلخ شدیم·زان شکرهای خدایانه شکرریز کنید
3. 3 هندوی شب سر زلفین ببرد ز طمع·زلف او گر بفشانید عبربیز کنید
4. 4 بس زبان کز صفت آن لب او کند شود·چون سنان نظر از دولت او تیز کنید
5. 5 ای بسا شب که ز نور مه او روز شود·گرچه مه در طلبش شیوه شبخیز کنید
6. 6 وقت شمشیر بود واسطه‌ها برگیرید·صرف آرید نخواهیم که آمیز کنید
7. 7 شمس تبریز که خورشید یکی ذره اوست·ذره را شمس مگوییدش و پرهیز کنید