بشپړ غزل ↗

1. 1 شهر پر شد لولیان عقل دزد·هم بدزدد هم بخواهد دستمزد
2. 2 هر که بتواند نگه دارد خرد·من نتانستم مرا باری ببرد
3. 3 گرد من می‌گشت یک لولی پریر·همچنینم برد کلی کرد و مرد
4. 4 کرد لولی دست خود در خون من·خون من در دست آن لولی فسرد
5. 5 تا که می‌شد خون من انگوروار·سال‌ها انگور دل را می‌فشرد
6. 6 کرد دیدم کو کند دزدی ولیک·کرد ما را بین که او دزدید کرد
7. 7 کی گمان دارد که او دزدی کند·خاصه شه صوفی شد آمد مو سترد
8. 8 دزد خونی بین که هر کس را که کشت·خضر و الیاسی شد و هرگز نمرد
9. 9 رخت برد و بخت داد آنگه چه بخت·سیم برد و دامن پرزر شمرد
10. 10 دردها و دردها را صاف کرد·پیش او آرید هر جا هست درد
11. 11 این جهان چشمست و او چون مردمک·تنگ می‌آید جهان زین مرد خرد
12. 12 باز رشک حق دهانم قفل کرد·شد کلید و قفل را جایی سپرد