بشپړ غزل ↗

1. 1 هر که را اسرار عشق اظهار شد·رفت یاری زانک محو یار شد
2. 2 شمع افروزان بنه در آفتاب·بنگرش چون محو آن انوار شد
3. 3 نیست نور شمع هست آن نور شمع·هم نشد آثار و هم آثار شد
4. 4 همچنان در نور روح این نار تن·هم نشد این نار و هم این نار شد
5. 5 جوی جویانست و پویان سوی بحر·گم شود چون غرق دریابار شد
6. 6 تا طلب جنبان بود مطلوب نیست·مطلب آمد آن طلب بی‌کار شد
7. 7 پس طلب تا هست ناقص بد طلب·چون نماند آگهی سالار شد
8. 8 هر تن بی‌عشق کو جوید کله·سر ندارد جملگی دستار شد
9. 9 تا ببیند ناگهانی گلرخی·بر وی آن دستار و سر چون خار شد
10. 10 همچو من شد در هوای شمس دین·آنک او را در سر این اسرار شد