بشپړ غزل ↗

1. 1 یک خانه پر ز مستان مستان نو رسیدند·دیوانگان بندی زنجیرها دریدند
2. 2 بس احتیاط کردیم تا نشنوند ایشان·گویی قضا دهل زد بانگ دهل شنیدند
3. 3 جان‌های جمله مستان دل‌های دل پرستان·ناگه قفس شکستند چون مرغ برپریدند
4. 4 مستان سبو شکستند بر خنب‌ها نشستند·یا رب چه باده خوردند یا رب چه مل چشیدند
5. 5 من دی ز ره رسیدم قومی چنین بدیدم·من خویش را کشیدم ایشان مرا کشیدند
6. 6 آن را که جان گزیند بر آسمان نشیند·او را دگر که بیند جز دیده‌ها که دیدند
7. 7 یک ساقیی عیان شد آشوب آسمان شد·می تلخ از آن زمان شد خیکش از آن دریدند