بشپړ غزل ↗

1. 1 به حرم به خود کشید و مرا آشنا ببرد·یک یک برد شما را آنک مرا ببرد
2. 2 آن را که بود آهن آهن ربا کشید·وان را که بود برگ کهی کهربا ببرد
3. 3 قانون لنگری به ثری گشت منجذب·عیسی مهتری را جذب سما ببرد
4. 4 هر حس معنوی را در غیب درکشید·هر مس اسعدی را هم کیمیا ببرد
5. 5 از غارت فنا و اجل ایمنست و دور·آن کس که رخت خویش سوی انبیا ببرد
6. 6 آن چشم نیک را نرسد هیچ چشم بد·کو شمع حسن را ز ملاء در خلاء ببرد
7. 7 ما از قضا به قاضی حاجت گریختیم·کنچ از قضا رسید به طالب قضا ببرد
8. 8 این‌ها گذشت ای خنک آن دل که ناگهش·حسن و جمال آن مه نیکولقا ببرد