بشپړ غزل ↗

1. 1 بار دگر آمدیم تا شود اقبال شاد·دولت بار دگر در رخ ما رو گشاد
2. 2 سرمه کشید این جهان باز ز دیدار ما·گشت جهان تازه روی چشم بدش دور باد
3. 3 عشق ز زنجیر خویش جست و خرد را گرفت·عقل ز دستان عشق ناله کنان داد داد
4. 4 مریم عشق قدیم زاد مسیحی عجب·داد نیابد خرد چونک چنین فتنه زاد
5. 5 باز دو صد قرص ماه بر سر آن خوان شکست·دل چو چنین خوان بدید پای به خون درنهاد
6. 6 دولت بشتافته‌ست چون نظرت تافته‌ست·تا که بقا یافته‌ست عاشق کون و فساد
7. 7 مفخر تبریزیان شمس حق ای خوش نشان·عالم ای شاه جان بی‌رخ خوبت مباد