بشپړ غزل ↗

1. 1 نگفتمت مرو آن جا که مبتلات کنند·که سخت دست درازند بسته پات کنند
2. 2 نگفتمت که بدان سوی دام در دامست·چو درفتادی در دام کی رهات کنند
3. 3 نگفتمت به خرابات طرفه مستانند·که عقل را هدف تیر ترهات کنند
4. 4 چو تو سلیم دلی را چو لقمه بربایند·به هر پیاده شهی را به طرح مات کنند
5. 5 بسی مثال خمیرت دراز و گرد کنند·کهت کنند و دو صد بار کهربات کنند
6. 6 تو مرد دل تنکی پیش آن جگرخواران·اگر روی چو جگربند شوربات کنند
7. 7 تو اعتماد مکن بر کمال و دانش خویش·که کوه قاف شوی زود در هوات کنند
8. 8 هزار مرغ عجب از گل تو برسازند·چو ز آب و گل گذری تا دگر چه‌هات کنند
9. 9 برون کشندت از این تن چنان که پنبه ز پوست·مثال شخص خیالیت بی‌جهات کنند
10. 10 چو در کشاکش احکام راضیت یابند·ز رنج‌ها برهانند و مرتضات کنند
11. 11 خموش باش که این کودنان پست سخن·حشیشی‌اند و همین لحظه ژاژخات کنند