بشپړ غزل ↗

1. 1 اگر مرا تو نخواهی دلم تو را خواهد·تو هم به صلح گرایی اگر خدا خواهد
2. 2 هزار عاشق داری تو را به جان جویان·که تا سعادت و دولت ز ما که را خواهد
3. 3 ز عشق عاشق درویش خلق در عجبند·که آنچ رشک شهانست او چرا خواهد
4. 4 عجب نباشد اگر مرده‌ای بجوید جان·و یا گیاه بپژمرده‌ای صبا خواهد
5. 5 و یا دو دیده کور از خدا بصر جوید·و یا گرسنه ده ساله‌ای نوا خواهد
6. 6 همه دعا شده‌ام من ز بس دعا کردن·که هر که بیند رویم ز من دعا خواهد
7. 7 ولی به چشم تو من رنگ کافران دارم·که چشم خیره کشت بیندم غزا خواهد
8. 8 اگر مرا نکشد هجر تو ز من بحلست·اسیر کشته ز غازی چه خونبها خواهد
9. 9 سلام و خدمت کردم بگفتیم چونی·چنان بود مس مسکین که کیمیا خواهد
10. 10 چنان برآید صورت که بست صورتگر·چنان بود تن خسته کیش دوا خواهد
11. 11 ز آفتاب مزن گفت و گوی چون سایه·ز سایه ذره گریزد همه ضیا خواهد
12. 12 زهی سخاوت و ایثار شمس تبریزی·که شمس گنبد خضرا از او عطا خواهد