بشپړ غزل ↗

1. 1 مخسب شب که شبی صد هزار جان ارزد·که شب ببخشد آن بدر بدره بی‌حد
2. 2 به آسمان جهان هر شبی فرود آید·برای هر متظلم سپاه فضل احد
3. 3 خدای گفت قم اللیل و از گزاف نگفت·ز شب‌رویست فرو قد زهره و فرقد
4. 4 ز دود شب پزی ای خام ز آتش موسی·مداد شب دهد آن خامه را ز علم مدد
5. 5 بگیر لیلی شب را کنار ای مجنون·شبست خلوت توحید و روز شرک و عدد
6. 6 شبست لیلی و روزست در پیش مجنون·که نور عقل سحر را به جعد خویش کشد
7. 7 بدانک آب حیات اندرون تاریکیست·چه ماهیی که ره آب بسته‌ای بر خود
8. 8 به دیبه سیه این کعبه را لباسی ساخت·که اوست پشت مطیعان و اوستشان مسند
9. 9 درون کعبه شب یک نماز صد باشد·ز بهر خواب ندارد کسی چنین معبد
10. 10 شکست جمله بتان را شب و بماند خدا·که نیست در کرم او را قرین و کفو احد
11. 11 خمش که شعر کسادست و جهل از آن اکسد·چه زاهدی تو در این علم و در تو علم ازهد