بشپړ غزل ↗

1. 1 سحر این دل من ز سودا چه می‌شد·از آن برق رخسار و سیما چه می‌شد
2. 2 از آن طلعت خوش و زان آب و آتش·ز فرق سر بنده تا پا چه می‌شد
3. 3 خدایا تو دانی که بر ما چه آمد·خدایا تو دانی که ما را چه می‌شد
4. 4 ز ریحان و گل‌ها که روید ز دل‌ها·سراسر همه دشت و صحرا چه می‌شد
5. 5 ز خورشید پرسی که گردون چه سان بد·ز مه پرس باری که جوزا چه می‌شد
6. 6 ز معشوق اعظم به هر جان خُرَّم·به پستی چه آمد به بالا چه می‌شد
7. 7 تعالی تقدس چو بنمود خود را·مقدس دلی از تعالی چه می‌شد
8. 8 چو می‌کرد بخشش نظر شمس تبریز·به بینا چه بخشید و بینا چه می‌شد