بشپړ غزل ↗

1. 1 صوفیان در دمی دو عید کنند·عنکبوتان مگس قدید کنند
2. 2 شمع‌ها می‌زنند خورشیدند·تا که ظلمات را شهید کنند
3. 3 باز هر ذره شد چو نفخه صور·تا شهید تو را سعید کنند
4. 4 چرخ کهنه به گردشان گردد·تا کهنه‌هاش را جدید کنند
5. 5 رغم آن حاسدان که می‌خواهند·تا قریب تو را بعید کنند
6. 6 حاسدان را هم از حسد بخرند·همه را طالب و مرید کنند
7. 7 کیمیای سعادت همه‌اند·در همه فعل خود بدید کنند
8. 8 کیمیایی کنند همه افلاک·لیک در مدتی مدید کنند
9. 9 وان هم از ماه غیب دزدیدند·که گهی پاک و گه پلید کنند
10. 10 خنک آن دم که جمله اجزا را·بی ز ترکیب‌ها وحید کنند
11. 11 بس کن این و سر تنور ببند·تا که نان‌هات را ثرید کنند