بشپړ غزل ↗

1. 1 گفت کسی خواجه سنایی بمرد·مرگ چنین خواجه نه کاریست خرد
2. 2 کاه نبود او که به بادی پرید·آب نبود او که به سرما فسرد
3. 3 شانه نبود او که به مویی شکست·دانه نبود او که زمینش فشرد
4. 4 گنج زری بود در این خاکدان·کو دو جهان را بجوی می‌شمرد
5. 5 قالب خاکی سوی خاکی فکند·جان خرد سوی سماوات برد
6. 6 جان دوم را که ندانند خلق·مغلطه گوییم به جانان سپرد
7. 7 صاف درآمیخت به دردی می·بر سر خم رفت جدا شد ز درد
8. 8 در سفر افتند به هم ای عزیز·مرغزی و رازی و رومی و کرد
9. 9 خانه خود بازرود هر یکی·اطلس کی باشد همتای برد
10. 10 خامش کن چون نقط ایرا ملک·نام تو از دفتر گفتن سترد