لوستل دفتر ۱ برخه ۱۱۳ → مخکنۍ · راتلونکې ←

بخش ۱۱۳ - در بیان آنک نادر افتد کی مریدی در مدعی مزور اعتقاد بصدق ببندد کی او کسی است و بدین اعتقاد به مقامی برسد کی شیخش در خواب ندیده باشد و آب و آتش او را گزند نکند و شیخش را گزند کند ولیکن بنادر نادر

د دې په بیان کې چې کله ناکله داسې پیښیږي چې یو مرید په دروغجن مدعي باندې په صداقت باور وکړي چې هغه یو څوک دی او په دې باور سره یوه مقام ته ورسیږي چې شیخ یې په خوب کې هم نه وي لیدلی او اوبه او اور ورته زیان ونه رسوي خو شیخ ته یې زیان ورسوي خو دا په ډیره نادره توګه پیښیږي

  1. M1:2290 لیک نادر طالب آید کز فروغدر حق او نافع آید آن دروغ
  2. M1:2291 او به قصد نیک خود جایی رسدگرچه جان پنداشت و آن آمد جسد
  3. M1:2292 چون تحری در دل شب قبله راقبله نی و آن نماز او روا
  4. M1:2293 مدعی را قحط جان اندر سرستلیک ما را قحط نان بر ظاهرست
  5. M1:2294 ما چرا چون مدعی پنهان کنیمبهر ناموس مزور جان کنیم