بخش ۸۷ - در بیان کسی کی سخنی گوید کی حال او مناسب آن سخن و آن دعوی نباشد چنان که کفره و لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمواتِ وَ الأَرْضَ لَیَقولُنَّ اللهُ خدمت بت سنگین کردن و جان و زر فدای او کردن چه مناسب باشد با جانی کی داند کی خالق سموات و ارض و خلایق الهیست سمیعی بصیری حاضری مراقبی مستولی غیوری الی آخره

د هغه چا په بیان کې چې یوه خبره وکړي چې د هغه حال د هغې خبرې او هغې دعوې سره مناسب نه وي، لکه کافران او 'لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمواتِ وَ الأَرْضَ لَیَقولُنَّ اللهُ' او د بتانو عبادت کول او خپل روح او زر قرباني کول، له هغه روح سره څه مناسبت لري چې پوهیږي چې د اسمانونو او ځمکې او مخلوقاتو خالق الله دی، سمیع، بصیر، حاضر، مراقب، مستولی، غیور، او نور.