Ler Livro 6 O discípulo respondeu e repreendeu a caluniadora por sua blasfêmia e suas palavras vãs Dístico 2110

M6:2110 — گر نبودی نسبت تو زین سرا / پاره‌پاره کردمی این دم ترا

گر نبودی نسبت تو زین سراپاره‌پاره کردمی این دم ترا
✦ Renderizar este beyt em Português

M6:2110

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — de suas palestras gravadas sobre o Masnavi

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: اگر تو را با این سرا (یعنی خانهٔ صاحب کمال) نسبتی نبود، هم‌اکنون تو را پاره‌پاره می‌کردم. معنا: این بیت، از زبان یک ولیّ الهی، بر ارزش نسبت و پیوند با صاحب‌نظران و اولیای حق تأکید می‌کند و می‌گوید همین نسبت است که فرد را از هلاکت می‌رهاند.

شرح

این بیتِ شورانگیز، از زبان یک ولیّ خدا، یک «مرد الهی» یا «شاهنشاه زمان» بیان می‌شود، و بی‌پروا از قدرت و نفوذ معنوی اولیای حق سخن می‌گوید. مولانا در این پاره‌های مثنوی، مقام عارفان و مشایخ را در مرتبه‌ای می‌نشاند که سرمنشأ فیض و برکت عالم‌اند؛ این همان مضمونی است که در احادیث قدسیِ «لَولَاکَ لَمَا خَلَقتُ الْأَفلَاکَ» برای پیامبر اکرم آمده و مولانا آن را به همهٔ اولیای حق تعمیم می‌دهد.

خطاب «ترا» در این بیت، به فردی است که خود از شایستگی و تقوای کافی برخوردار نیست، اما به واسطهٔ نسبتی (پیوندی) که با صاحب کمال دارد، از عقوبت و هلاکت مصون می‌ماند. این اشاره مستقیم به حکایات قرآنی از همسرانِ پیامبرانی چون نوح و لوط دارد که با وجود همراهی‌شان با رسولان الهی، به دلیل عدم ایمان و خیانت درونی، به ورطهٔ عذاب افتادند. اما در اینجا، مولانا از زاویه‌ای دیگر به این نسبت می‌نگرد: نسبتِ زوجیت با یک ولیّ، ولو اینکه خود فردْ مستحق نابودی باشد، می‌تواند همچون یک سپر عمل کند.

به صراحت می‌بینیم که «مرد الهی» تهدید می‌کند: «گر نبودی نسبت تو زین سرا / پاره‌پاره کردمی این دم ترا». این به معنی آن است که اگر تو پیوندی، نسبتی، به خانه‌ای که من سرپرست آنم نداشتی، من با اقتدار معنوی خود تو را از میان برمی‌داشتم. اما همین که «زن»ِ این «شاهنشاه زمن» (همسرِ این ولیّ) است، یعنی نسبتی با آن مرکز ولایت و نور دارد، دستِ مجازاتِ ولیّ نیز مقیّد می‌شود. این پیوند، حتی اگر از جانب فردِ بی‌لیاقتْ صوری و ظاهری باشد، باز هم اثری عجیبی بر قضای الهی می‌گذارد و به تأخیر یا تعلیق آن منجر می‌شود. این خود جلوه‌ای از رحمت واسعهٔ حق است که از کانال اولیای او جاری می‌شود، حتی برای کسانی که خود اهلیّت ندارند.

نکتهٔ کلیدی اینجاست که مولانا با این بیان می‌خواهد قدرت معنوی و نفوذ ولایی اولیای الهی را به تصویر کشد؛ نه فقط بر نفوس پاک، بلکه بر تقدیر و حتی بر مجازاتِ گناهکاران نیز این قدرت ساری و جاری است. نسبت با ولیّ خدا، یک نوع «گریس» (grace) یا لطف اکتسابی است که می‌تواند سرنوشت را تغییر دهد، حتی اگر فرد به تنهایی و بدون این نسبت، محکوم به فنا باشد. این تعبیری عمیق از اهمیت «صحبت» و «مجاورت» با اهل دل است که حتی گستاخ‌ترین و بی‌لیاقت‌ترین افراد را نیز در پناه خود می‌گیرد.

نکات کلیدی

  • نسبت و پیوند با اولیای حق، حتی برای نااهلان، منبع حفاظت و رحمت الهی است.
  • قدرت ولایی و نفوذ معنوی اولیای الهی بر تقدیر و احکام مجازات‌گر الهی تأثیرگذار است.
  • ارزش «صُحبت» و «مجاورت» با کملین، حتی اگر فرد خود مستحق فیض نباشد، انکارناپذیر است.
  • این بیت جلوه‌ای از رحمت واسعهٔ حق است که از طریق واسطه‌های قدسی (اولیای الهی) جاری می‌شود.

Sources: d6-s47 · 00:62:23 d6-s47 · 00:67:41

به زبانِ تو — Sua língua · AI

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.