Divan-e Shams Gazel 1716 Dístico 5 ← anterior · seguinte →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۷۱۶

  1. این نفسم دم به دم درده باده عدم چون به عدم درشدم خانه ندانم ز بام

G1716:5

Sua língua

Ainda sem tradução na sua língua — é feita para o gazel inteiro de uma só vez:

Comentário a este dístico

Ainda não escrito — uma leitura atenta deste dístico no seu gazel:

O gazel inteiro ↗

  1. 1 امشب جان را ببر از تن چاکر تمام·تا نبود در جهان بیش مرا نقش و نام
  2. 2 این دم مست توام رطل دگر دردهم·تا بشوم محو تو از دو جهان والسلام
  3. 3 چون ز تو فانی شدم و آنچ تو دانی شدم·گیرم جام عدم می کشمش جام جام
  4. 4 جان چو فروزد ز تو شمع بروزد ز تو·گر بنسوزد ز تو جمله بود خام خام
  5. 5 این نفسم دم به دم درده باده عدم·چون به عدم درشدم خانه ندانم ز بام
  6. 6 چون عدمت می فزود جان کندت صد سجود·ای که هزاران وجود مر عدمت را غلام
  7. 7 باده دهم طاس طاس ده ز وجودم خلاص·باده شد انعام خاص عقل شد انعام عام
  8. 8 موج برآر از عدم تا برباید مرا·بر لب دریا به ترس چند روم گام گام
  9. 9 دام شهم شمس دین صید به تبریز کرد·من چو به دام اندرم نیست مرا ترس دام

ganjoor: sh1716 · public domain