Divan-e Shams Gazel 1956 Dístico 4 ← anterior · seguinte →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۹۵۶

  1. مرغ جان اندر قفس می کند پر و بال خویش تا قفس را بشکند اندر هوای آن شکن

G1956:4

Sua língua

Ainda sem tradução na sua língua — é feita para o gazel inteiro de uma só vez:

Comentário a este dístico

Ainda não escrito — uma leitura atenta deste dístico no seu gazel:

O gazel inteiro ↗

  1. 1 سر فروکرد از فلک آن ماه روی سیمتن·آستین را می فشاند در اشارت سوی من
  2. 2 همچو چشم کشتگان چشمان من حیران او·وز شراب عشق او این جان من بی‌خویشتن
  3. 3 زیر جعد زلف مشکش صد قیامت را مقام·در صفای صحن رویش آفت هر مرد و زن
  4. 4 مرغ جان اندر قفس می کند پر و بال خویش·تا قفس را بشکند اندر هوای آن شکن
  5. 5 از فلک آمد همایی بر سر من سایه کرد·من فغان کردم که دور از پیش آن خوب ختن
  6. 6 در سخن آمد همای و گفت بی‌روزی کسی·کز سعادت می گریزی ای شقی ممتحن
  7. 7 گفتمش آخر حجابی در میان ما و دوست·من جمال دوست خواهم کو است مر جان را سکن
  8. 8 آن همای از بس تعجب سوی آن مه بنگرید·از من او دیوانه تر شد در جمالش مفتتن
  9. 9 میر مست و خواجه مست و روح مست و جسم مست·از خداوند شمس دین آن شاه تبریز و زمن

ganjoor: sh1956 · public domain