بخش ۸۸ - حکایت در بیان توبهٔ نصوح کی چنانک شیر از پستان بیرون آید باز در پستان نرود آنک توبه نصوحی کرد هرگز از آن گناه یاد نکند به طریق رغبت بلک هر دم نفرتش افزون باشد و آن نفرت دلیل آن بود کی لذت قبول یافت آن شهوت اول بی‌لذت شد این به جای آن نشست نبرد عشق را جز عشق دیگر چرا یاری نجویی زو نکوتر وانک دلش باز بدان گناه رغبت می‌کند علامت آنست کی لذت قبول نیافته است و لذت قبول به جای آن لذت گناه ننشسته است سنیسره للیسری نشده است لذت و نیسره للعسری باقیست بر وی

Uma história sobre o arrependimento sincero, que, assim como o leite que sai do peito não volta a ele, quem se arrepende sinceramente nunca se lembrará desse pecado com desejo, mas sim sua aversão aumentará a cada momento, e essa aversão será prova de que ele encontrou o prazer da aceitação, e aquele prazer inicial se tornou sem prazer, e este tomou o lugar daquele: “Nenhum amor combate o amor, a não ser outro amor.” “Por que não buscas um amigo melhor que Ele?” E quem cujo coração ainda anseia por aquele pecado, é um sinal de que não encontrou o prazer da aceitação, e o prazer da aceitação não tomou o lugar daquele prazer do pecado. “Nós o facilitaremos para o caminho mais fácil” não aconteceu com ele, e “Nós o facilitaremos para o caminho mais difícil” permanece sobre ele.