غزل شمارهٔ ۴۴۶

✦ Sensul acestui gazel

Deschideți orice distih pentru pagina sa — redare, comentariu, cuvinte dificile.

1. G446:1 گر چپ و راست طعنه و تشنیع بیهده‌ستاز عشق برنگردد آن کس که دلشده‌ست
2. G446:2 مه نور می‌فشاند و سگ بانگ می‌کندمه را چه جرم خاصیت سگ چنین بده‌ست
3. G446:3 کوهست نیست که که به بادی ز جا رودآن گله پشه‌ست که بادیش ره زده‌ست
4. G446:4 گر قاعده است این که ملامت بود ز عشقکری گوش عشق از آن نیز قاعده‌ست
5. G446:5 ویرانی دو کون در این ره عمارتستترک همه فواید در عشق فایده‌ست
6. G446:6 عیسی ز چرخ چارم می‌گوید الصلادست و دهان بشوی که هنگام مایده‌ست
7. G446:7 رو محو یار شو به خرابات نیستیهر جا دو مست باشد ناچار عربده‌ست
8. G446:8 در بارگاه دیو درآیی که داد دادداد از خدای خواه که این جا همه دده‌ست
9. G446:9 گفته‌ست مصطفی که ز زن مشورت مگیراین نفس ما زن‌ست اگر چه که زاهده‌ست
10. G446:10 چندان بنوش می که بمانی ز گفت و گوآخر نه عاشقی و نه این عشق میکده‌ست
11. G446:11 گر نظم و نثر گویی چون زر جعفریآن سو که جعفرست خرافات فاسده‌ست

ganjoor: sh446 · public domain