دفتر ۱ · 5 beyts
بخش ۱۱۳ - در بیان آنک نادر افتد کی مریدی در مدعی مزور اعتقاد بصدق ببندد کی او کسی است و بدین اعتقاد به مقامی برسد کی شیخش در خواب ندیده باشد و آب و آتش او را گزند نکند و شیخش را گزند کند ولیکن بنادر نادر
با این بخش گفتوگو کن — ask the Masnavi about this section
پرسش دلخواه دربارهٔ مثنوی… open Ask →- M1:2290 لیک نادر طالب آید کز فروغ در حق او نافع آید آن دروغ
- M1:2291 او به قصد نیک خود جایی رسد گرچه جان پنداشت و آن آمد جسد
- M1:2292 چون تحری در دل شب قبله را قبله نی و آن نماز او روا
- M1:2293 مدعی را قحط جان اندر سرست لیک ما را قحط نان بر ظاهرست
- M1:2294 ما چرا چون مدعی پنهان کنیم بهر ناموس مزور جان کنیم
❋