بخش ۱۲۵ - در معنی آنک آنچ ولی کند مرید را نشاید گستاخی کردن و همان فعل کردن کی حلوا طبیب را زیان ندارد اما بیماران را زیان دارد و سرما و برف انگور را زیان ندارد اما غوره را زیان دارد کی در راهست کی لیغفرلک الله ما تقدم من ذنبک و ما تاخر

1. M1:2610 گر ولی زهری خورد نوشی شود ور خورد طالب سیه‌هوشی شود
2. M1:2611 رب هب لی از سلیمان آمدست که مده غیر مرا این ملک دست
3. M1:2612 تو مکن با غیر من این لطف و جود این حسد را ماند اما آن نبود
4. M1:2613 نکتهٔ لا ینبغی می‌خوان بجان سرّ من بعدی ز بخل او مدان
5. M1:2614 بلک اندر ملک دید او صد خطر موبمو ملک جهان بد بیم سر
6. M1:2615 بیم سَر با بیم سِر با بیم دین امتحانی نیست ما را مثل این
7. M1:2616 پس سلیمان همتی باید که او بگذرد زین صد هزاران رنگ و بو
8. M1:2617 با چنان قوت که او را بود هم موج آن ملکش فرو می‌بست دم
9. M1:2618 چون برو بنشست زین اندوه گرد بر همه شاهان عالم رحم کرد
10. M1:2619 شد شفیع و گفت این ملک و لوا با کمالی ده که دادی مر مرا
11. M1:2620 هرکه را بدهی و بکنی آن کرم او سلیمانست وانکس هم منم
12. M1:2621 او نباشد بعدی او باشد معی خود معی چه بود منم بی‌مدعی
13. M1:2622 شرح این فرضست گفتن لیک من باز می‌گردم به قصهٔ مرد و زن

↓ download .txt ↓ JSON