دفتر ۱ · 16 beyts
بخش ۱۵۳ - باقی قصهٔ هاروت و ماروت و نکال و عقوبت ایشان هم در دنیا بچاه بابل
با این بخش گفتوگو کن — ask the Masnavi about this section
پرسش دلخواه دربارهٔ مثنوی… open Ask →- M1:3353 چون گناه و فسق خلقان جهان میشدی بر هر دو روشن آن زمان
- M1:3354 دست خاییدن گرفتندی ز خشم لیک عیب خود ندیدندی به چشم
- M1:3355 خویش در آیینه دید آن زشت مرد رو بگردانید از آن و خشم کرد
- M1:3356 خویشبین چون از کسی جرمی بدید آتشی در وی ز دوزخ شد پدید
- M1:3357 حمیت دین خواند او آن کبر را ننگرد در خویش نفس گبر را
- M1:3358 حمیت دین را نشانی دیگرست که از آن آتش جهانی اخضرست
- M1:3359 گفت حقشان گر شما روشن گرید در سیهکاران مغفل منگرید
- M1:3360 شکر گویید ای سپاه و چاکران رستهاید از شهوت و از چاکران
- M1:3361 گر از آن معنی نهم من بر شما مر شما را بیش نپذیرد سما
- M1:3362 عصمتی که مر شما را در تنست آن ز عکس عصمت و حفظ منست
- M1:3363 آن ز من بینید نه از خود هین و هین تا نچربد بر شما دیو لعین
- M1:3364 آنچنان که کاتب وحی رسول دید حکمت در خود و نور اصول
- M1:3365 خویش را هم صوت مرغان خدا میشمرد آن بد صفیری چون صدا
- M1:3366 لحن مرغان را اگر واصف شوی بر مراد مرغ کی واقف شوی
- M1:3367 گر بیاموزی صفیر بلبلی تو چه دانی کو چه دارد با گلی
- M1:3368 ور بدانی باشد آن هم از گمان چون ز لبجنبان گمانهای کران
❋