بخش ۱۵۹ - متهم کردن غلامان و خواجه‌تاشان مر لقمان را کی آن میوه‌های ترونده را که می‌آوردیم او خورده است

1. M1:3593 بود لقمان پیش خواجهٔ خویشتن در میان بندگانش خوارتن
2. M1:3594 می‌فرستاد او غلامان را به باغ تا که میوه آیدش بهر فراغ
3. M1:3595 بود لقمان در غلامان چون طفیل پر معانی تیره‌صورت همچو لیل
4. M1:3596 آن غلامان میوه‌های جمع را خوش بخوردند از نهیب طمع را
5. M1:3597 خواجه را گفتند لقمان خورد آن خواجه بر لقمان ترش گشت و گران
6. M1:3598 چون تفحص کرد لقمان از سبب در عتاب خواجه‌اش بگشاد لب
7. M1:3599 گفت لقمان سیدا پیش خدا بندهٔ خاین نباشد مرتضی
8. M1:3600 امتحان کن جمله‌مان را ای کریم سیرمان در ده تو از آب حمیم
9. M1:3601 بعد از آن ما را به صحرایی کلان تو سواره ما پیاده می‌دوان
10. M1:3602 آنگهان بنگر تو بدکردار را صنعهای کاشف الاسرار را
11. M1:3603 گشت ساقی خواجه از آب حمیم مر غلامان را و خوردند آن ز بیم
12. M1:3604 بعد از آن می‌راندشان در دشتها می‌دویدند آن نفر تحت و علا
13. M1:3605 قی در افتادند ایشان از عنا آب می‌آورد زیشان میوه‌ها
14. M1:3606 چون که لقمان را در آمد قی ز ناف می بر آمد از درونش آب صاف
15. M1:3607 حکمت لقمان چو داند این نمود پس چه باشد حکمت رب الوجود
16. M1:3608 یوم تبلی والسرائر کلها بان منکم کامن لا یشتهی
17. M1:3609 چون سقوا ماء حمیما قطعت جملة الاستار مما افضعت
18. M1:3610 نار زان آمد عذاب کافران که حجر را نار باشد امتحان
19. M1:3611 آن دل چون سنگ را ما چند چند نرم گفتیم و نمی‌پذرفت پند
20. M1:3612 ریش بد را داروی بد یافت رگ مر سر خر را سر دندان سگ
21. M1:3613 الخبیثات الخبیثین حکمتست زشت را هم زشت جفت و بابتست
22. M1:3614 پس تو هر جفتی که می‌خواهی برو محو و هم‌شکل و صفات او بشو
23. M1:3615 نور خواهی مستعد نور شو دور خواهی خویش بین و دور شو
24. M1:3616 ور رهی خواهی ازین سجن خرب سر مکش از دوست و اسجد واقترب

↓ download .txt ↓ JSON