بخش ۱۶۱ - گفتن پیغامبر صلی الله علیه و سلم مر زید را کی این سر را فاش‌تر ازین مگو و متابعت نگهدار

1. M1:3665 گفت پیغامبر که اصحابی نجوم ره‌روان را شمع و شیطان را رجوم
2. M1:3666 هر کسی را گر بدی آن چشم و زور کو گرفتی ز آفتابِ چرخْ نور
3. M1:3667 کی ستاره حاجتستی ای ذلیل که بدی بر نور خورشید او دلیل
4. M1:3668 ماه می‌گوید به خاک و ابر و فی من بشر بودم ولی یوحی الی
5. M1:3669 چون شما تاریک بودم در نهاد وحی خورشیدم چنین نوری بداد
6. M1:3670 ظلمتی دارم به نسبت با شموس نور دارم بهر ظلمات نفوس
7. M1:3671 زان ضعیفم تا تو تابی آوری که نه مرد آفتاب انوری
8. M1:3672 همچو شهد و سرکه در هم بافتم تا سوی رنج جگر ره یافتم
9. M1:3673 چون ز علت وا رهیدی ای رهین سرکه را بگذار و می‌خور انگبین
10. M1:3674 تخت دل معمور شد پاک از هوا بین که الرحمن علی العرش استوی
11. M1:3675 حکم بر دل بعد ازین بی واسطه حق کند چون یافت دل این رابطه
12. M1:3676 این سخن پایان ندارد زید کو تا دهم پندش که رسوایی مجو

↓ download .txt ↓ JSON