بخش ۱۹ - فهم کردن حاذقان نصاری مکر وزیر را

1. M1:451 هر که صاحب‌ذوق بود‌، از گفتِ او لذتی می‌دید و تلخی جُفت او
2. M1:452 نکته‌ها می‌گفت او آمیخته در جُلابِ قند زهری ریخته
3. M1:453 ظاهرش می‌گفت ‌در ره چُست شو‌ وز اثر می‌گفت جان را ‌سُست شو‌
4. M1:454 ظاهر نُقره گر اسپید‌ست و نو دست و جامه می‌سیه گردد ازو
5. M1:455 آتش ار چه سرخ‌روی‌ست از شرر تو ز فعل او سیه‌کار‌ی نگر
6. M1:456 برق اگر نوری نماید در نظر لیک هست از خاصیت دُزدِ بصر
7. M1:457 هر که جز آگاه و صاحب‌ذوق بود گفتِ او در گردن او‌ طوق بود
8. M1:458 مدّتی شش سال در هجرانِ شاه شد وزیر‌ اَتباع‌ِ عیسی را پناه
9. M1:459 دین و دل را کُل بدو بسپرد خلق پیش امر و حکمِ او می‌مُرد خلق

↓ download .txt ↓ JSON