بخش ۲۷ - مکر کردن مریدان کی خلوت را بشکن

1. M1:584 جمله گفتند ای حکیمِ رخنه‌جو این فریب و این جفا با ما مگو
2. M1:585 چارپا را قدر طاقت بارْ نِهْ بر ضعیفان قدر قوّت کارْ نِهْ
3. M1:586 دانهٔ هر مرغ اندازهٔ ویَست طعمهٔ هر مرغْ انجیری کِیَست
4. M1:587 طفل را گر نان دهی بر جای شیر طفلِ مسکین را از آن نانْ مُرده گیر
5. M1:588 چونک دندانها بر آرد، بعد از آن هم بخود گردد دلش جویای نان
6. M1:589 مرغِ پَر نارُسته چون پرّان شود لقمهٔ هر گربهٔ درّان شود
7. M1:590 چون بر آرد پر، بپرّد او بخوَد بی‌تکلّف بی‌صفیرِ نیک و بَد
8. M1:591 دیو را نطقِ تو خامش می‌کند گوشِ ما را گفتِ تو هُش می‌کند
9. M1:592 گوش ما هوشست چون گویا توی خشک ما بحرست چون دریا توی
10. M1:593 با تو ما را خاک بهتر از فلک ای سِماک از تو منوَّر تا سَمَک
11. M1:594 بی‌تو ما را بر فلک تاریکیَست با تو ای ماه این فلک باری کیَست
12. M1:595 صورتِ رِفعت بود افلاک را معنی رِفعت روانِ پاک را
13. M1:596 صورت رِفعت برای جسمهاست جسمها در پیش معنی اسمهاست

↓ download .txt ↓ JSON