بخش ۵ - ملاقات پادشاه با آن ولی که در خوابش نمودند

1. M1:94 دست بگشاد و کنارانش گرفت همچو عشق اندر دل و جانش گرفت
2. M1:95 دست و پیشانیش بوسیدن گرفت وز مقام و راه پُرسیدن گرفت
3. M1:96 پرس‌پرسان می‌کشیدش تا به صدر گفت گنجی یافتم آخر به صبر
4. M1:97 گفت ای نور حَقُ و دفعِ حَرَج معنی‌ اَلصَّبْرُ مِفتاحُ الفرج
5. M1:98 ای لقای تو جواب هر سؤال مشکل از تو حل شود بی‌قیل‌وقال
6. M1:99 ترجمانی، هرچه ما را در دل است دستگیری، هر که پایش در گل است
7. M1:100 مَرْحَبا یا مُجْتَبی یا مُرْتَضی إِنْ تَغِبْ جاءَ القَضَا ضَاقَ الفَضَا
8. M1:101 اَنتَ مَوْلَی‌القَوْم مَنْ لا یَشْتَهِی قَدْ رَدَی کلّا لَئِنْ لَمْ یَنتَهِی
9. M1:102 چون گذشت آن مجلس و خوانِ کرم دست او بگرفت و بُرد اندر حرم

↓ download .txt ↓ JSON