بخش ۱۳۳ - منع کردن انبیا را از نصیحت کردن و حجت آوردن جبریانه

1. M3:2900 قوم گفتند ای نصوحان بس بود اینچ گفتید ار درین ده کس بود
2. M3:2901 قفل بر دلهای ما بنهاد حق کس نداند برد بر خالق سبق
3. M3:2902 نقش ما این کرد آن تصویرگر این نخواهد شد بگفت و گو دگر
4. M3:2903 سنگ را صد سال گویی لعل شو کهنه را صد سال گویی باش نو
5. M3:2904 خاک را گویی صفات آب گیر آب را گویی عسل شو یا که شیر
6. M3:2905 خالق افلاک او و افلاکیان خالق آب و تراب و خاکیان
7. M3:2906 آسمان را داد دوران و صفا آب و گل را تیره رویی و نما
8. M3:2907 کی تواند آسمان دردی گزید کی تواند آب و گل صفوت خرید
9. M3:2908 قسمتی کردست هر یک را رهی کی کهی گردد بجهدی چون کهی

↓ download .txt ↓ JSON