بخش ۱۵۴ - وجه عبرت گرفتن ازین حکایت و یقین دانستن کی ان مع العسر یسرا

1. M3:3255 عبرتست آن قصه ای جان مر ترا تا که راضی باشی در حکم خدا
2. M3:3256 تا که زیرک باشی و نیکوگمان چون ببینی واقعهٔ بد ناگهان
3. M3:3257 دیگران گردند زرد از بیم آن تو چو گل خندان گه سود و زیان
4. M3:3258 زانک گل گر برگ برگش می‌کنی خنده نگذارد نگردد منثنی
5. M3:3259 گوید از خاری چرا افتم به‌غم خنده را من خود ز خار آورده‌ام
6. M3:3260 هرچه از تو یاوه گردد از قضا تو یقین دان که خریدت از بلا
7. M3:3261 ما التصوف قال وجدان الفرح فی الفؤاد عند اتیان الترح
8. M3:3262 آن عقابش را عقابی دان که او در ربود آن موزه را زان نیک‌خو
9. M3:3263 تا رهاند پاش را از زخم مار ای خنک عقلی که باشد بی غبار
10. M3:3264 گفت لا تاسوا علی ما فاتکم ان اتی السرحان واردی شاتکم
11. M3:3265 کان بلا دفع بلاهای بزرگ و آن زیان منع زیانهای سترگ

↓ download .txt ↓ JSON