بخش ۱۹۰ - مهمان آمدن در آن مسجد

1. M3:3930 تا یکی مهمان در آمد وقت شب کو شنیده بود آن صیت عجب
2. M3:3931 از برای آزمون می‌آزمود زانک بس مردانه و جان سیر بود
3. M3:3932 گفت کم گیرم سر و اشکمبه‌ای رفته گیر از گنج جان یک حبه‌ای
4. M3:3933 صورت تن گو برو من کیستم نقش کم ناید چو من باقیستم
5. M3:3934 چون نفخت بودم از لطف خدا نفخ حق باشم ز نای تن جدا
6. M3:3935 تا نیفتد بانگ نفخش این طرف تا رهد آن گوهر از تنگین صدف
7. M3:3936 چون تمنوا موت گفت ای صادقین صادقم جان را برافشانم برین

↓ download .txt ↓ JSON