بخش ۲۰۷ - جواب طعنه‌زننده در مثنوی از قصور فهم خود

1. M3:4281 ای سگ طاعن تو عو عو می‌کنی طعن قرآن را برون‌شو می‌کنی
2. M3:4282 این نه آن شیرست کز وی جان بری یا ز پنجهٔ قهر او ایمان بری
3. M3:4283 تا قیامت می‌زند قرآن ندی ای گروهی جهل را گشته فدی
4. M3:4284 که مرا افسانه می‌پنداشتید تخم طعن و کافری می‌کاشتید
5. M3:4285 خود بدیدیت آنک طعنه می‌زدیت که شما فانی و افسانه بدیت
6. M3:4286 من کلام حقم و قایم به ذات قوت جان جان و یاقوت زکات
7. M3:4287 نور خورشیدم فتاده بر شما لیک از خورشید ناگشته جدا
8. M3:4288 نک منم ینبوع آن آب حیات تا رهانم عاشقان را از ممات
9. M3:4289 گر چنان گند آزتان ننگیختی جرعه‌ای بر گورتان حق ریختی
10. M3:4290 نه بگیرم گفت و پند آن حکیم دل نگردانم بهر طعنی سقیم

↓ download .txt ↓ JSON