بخش ۳۱ - وصیت کردن عمران جفت خود را بعد از مجامعت کی مرا ندیده باشی

1. M3:888 وا مگردان هیچ ازینها دم مزن تا نیاید بر من و تو صد حزن
2. M3:889 عاقبت پیدا شود آثار این چون علامتها رسید ای نازنین
3. M3:890 در زمان از سوی میدان نعره‌ها می‌رسید از خلق و پر می‌شد هوا
4. M3:891 شاه از آن هیبت برون جست آن زمان پابرهنه کین چه غلغلهاست هان
5. M3:892 از سوی میدان چه بانگست و غریو کز نهیبش می‌رمد جنی و دیو
6. M3:893 گفت عمران شاه ما را عمر باد قوم اسرائیلیانند از تو شاد
7. M3:894 از عطای شاه شادی می‌کنند رقص می‌آرند و کفها می‌زنند
8. M3:895 گفت باشد کین بود اما ولیک وهم و اندیشه مرا پُر کرد نیک

↓ download .txt ↓ JSON