بخش ۱۰۱ - قوله علیه السلام من بشرنی بخروج صفر بشرته بالجنة

1. M4:2582 احمد آخر زمان را انتقال در ربیع اول آید بی جدال
2. M4:2583 چون خبر یابد دلش زین وقت نقل عاشق آن وقت گردد او به عقل
3. M4:2584 چون صفر آید شود شاد از صفر که پس این ماه می‌سازم سفر
4. M4:2585 هر شبی تا روز زین شوق هدی ای رفیق راه اعلی می‌زدی
5. M4:2586 گفت هر کس که مرا مژده دهد چون صفر پای از جهان بیرون نهد
6. M4:2587 که صفر بگذشت و شد ماه ربیع مژده‌ور باشم مر او را و شفیع
7. M4:2588 گفت عکاشه صفر بگذشت و رفت گفت که جنت ترا ای شیر زفت
8. M4:2589 دیگری آمد که بگذشت آن صفر گفت عکاشه ببرد از مژده بر
9. M4:2590 پس رجال از نقل عالم شادمان وز بقااش شادمان این کودکان
10. M4:2591 چونک آب خوش ندید آن مرغ کور پیش او کوثر نماید آب شور
11. M4:2592 هم‌چنین موسی کرامت می‌شمرد که نگردد صاف اقبال تو درد
12. M4:2593 گفت احسنت و نکو گفت ولیک تا کنم من مشورت با یار نیک

↓ download .txt ↓ JSON