بخش ۱۲۶ - تفسیر این حدیث کی ائنی لاستغفر الله فی کل یوم سبعین مرة

1. M4:3296 هم‌چو پیغامبر ز گفتن وز نثار توبه آرم روز من هفتاد بار
2. M4:3297 لیک آن مستی شود توبه‌شکن منسی است این مستی تن جامه کن
3. M4:3298 حکمت اظهار تاریخ دراز مستیی انداخت در دانای راز
4. M4:3299 راز پنهان با چنین طبل و علم آب جوشان گشته از جف القلم
5. M4:3300 رحمت بی‌حد روانه هر زمان خفته‌اید از درک آن ای مردمان
6. M4:3301 جامهٔ خفته خورد از جوی آب خفته اندر خواب جویای سراب
7. M4:3302 می‌رود آنجا که بوی آب هست زین تفکر راه را بر خویش بست
8. M4:3303 زانک آنجا گفت زینجا دور شد بر خیالی از حقی مهجور شد
9. M4:3304 دوربینانند و بس خفته‌روان رحمتی آریدشان ای ره‌روان
10. M4:3305 من ندیدم تشنگی خواب آورد خواب آرد تشنگی بی‌خرد
11. M4:3306 خود خرد آنست کو از حق چرید نه خرد کان را عطارد آورید

↓ download .txt ↓ JSON