بخش ۶۵ - بقیهٔ نوشتن آن غلام رقعه به طلب اجری

1. M4:1714 رفت پیش از نامه پیش مطبخی کای بخیل از مطبخ شاه سخی
2. M4:1715 دور ازو وز همت او کین قدر از جری‌ام آیدش اندر نظر
3. M4:1716 گفت بهر مصلحت فرموده است نه برای بخل و نه تنگی دست
4. M4:1717 گفت دهلیزیست والله این سخن پیش شه خاکست هم زر کهن
5. M4:1718 مطبخی ده گونه حجت بر فراشت او همه رد کرد از حرصی که داشت
6. M4:1719 چون جری کم آمدش در وقت چاشت زد بسی تشنیع او سودی نداشت
7. M4:1720 گفت قاصد می‌کنید اینها شما گفت نه که بنده فرمانیم ما
8. M4:1721 این مگیر از فرع این از اصل گیر بر کمان کم زن که از بازوست تیر
9. M4:1722 ما رمیت اذ رمیت ابتلاست بر نبی کم نه گنه کان از خداست
10. M4:1723 آب از سر تیره است ای خیره‌خشم پیشتر بنگر یکی بگشای چشم
11. M4:1724 شد ز خشم و غم درون بقعه‌ای سوی شه بنوشت خشمین رقعه‌ای
12. M4:1725 اندر آن رقعه ثنای شاه گفت گوهر جود و سخای شاه سفت
13. M4:1726 کای ز بحر و ابر افزون کف تو در قضای حاجت حاجات‌جو
14. M4:1727 زانک ابر آنچ دهد گریان دهد کف تو خندان پیاپی خوان نهد
15. M4:1728 ظاهر رقعه اگر چه مدح بود بوی خشم از مدح اثرها می‌نمود
16. M4:1729 زان همه کار تو بی‌نورست و زشت که تو دوری دور از نور سرشت
17. M4:1730 رونق کار خسان کاسد شود هم‌چو میوهٔ تازه زو فاسد شود
18. M4:1731 رونق دنیا برآرد زو کساد زانک هست از عالم کون و فساد
19. M4:1732 خوش نگردد از مدیحی سینه‌ها چونک در مداح باشد کینه‌ها
20. M4:1733 ای دل از کین و کراهت پاک شو وانگهان الحمد خوان چالاک شو
21. M4:1734 بر زبان الحمد و اکراه درون از زبان تلبیس باشد یا فسون
22. M4:1735 وانگهان گفته خدا که ننگرم من به ظاهر من به باطن ناظرم

↓ download .txt ↓ JSON