بخش ۷ - معشوق را زیر چادر پنهان کردن جهت تلبیس و بهانه گفتن زن کی ان کید کن عظیم

1. M4:184 چادر خود را برو افکند زود مرد را زن ساخت و در را بر گشود
2. M4:185 زیر چادر مرد رسوا و عیان سخت پیدا چون شتر بر نردبان
3. M4:186 گفت خاتونیست از اعیان شهر مر ورا از مال و اقبالست بهر
4. M4:187 در ببستم تا کسی بیگانه‌ای در نیاید زود نادانانه‌ای
5. M4:188 گفت صوفی چیستش هین خدمتی تا بر آرم بی‌سپاس و منتی
6. M4:189 گفت میلش خویشی و پیوستگیست نیک خاتونیست حق داند که کیست
7. M4:190 خواست دختر را ببیند زیر دست اتفاقا دختر اندر مکتبست
8. M4:191 باز گفت ار آرد باشد یا سبوس می‌کنم او را به جان و دل عروس
9. M4:192 یک پسر دارد که اندر شهر نیست خوب و زیرک چابک و مکسب کنیست
10. M4:193 گفت صوفی ما فقیر و زار و کم قوم خاتون مال‌دار و محتشم
11. M4:194 کی بود این کفو ایشان در زواج یک در از چوب و دری دیگر ز عاج
12. M4:195 کفو باید هر دو جفت اندر نکاح ورنه تنگ آید نماند ارتیاح

↓ download .txt ↓ JSON