بخش ۱۰ - گواهی فعل و قول بیرونی بر ضمیر و نور اندرونی

1. M5:235 فعل و قول آمد گواهان ضمیر زین دو بر باطن تو استدلال گیر
2. M5:236 چون ندارد سیر سرت در درون بنگر اندر بول رنجور از برون
3. M5:237 فعل و قول آن بول رنجوران بود که طبیب جسم را برهان بود
4. M5:238 وآن طبیب روح در جانش رود وز ره جان اندر ایمانش رود
5. M5:239 حاجتش ناید به فعل و قول خوب احذروهم هم جواسیس القلوب
6. M5:240 این گواه فعل و قول از وی بجو کو به دریا نیست واصل هم‌چو جو

↓ download .txt ↓ JSON