دفتر ۵ · 15 beyts
بخش ۱۰۲ - جواب گفتن خر روباه را کی توکل بهترین کسبهاست کی هر کسبی محتاجست به توکل کی ای خدا این کار مرا راست آر و دعا متضمن توکلست و توکل کسبی است کی به هیچ کسبی دیگر محتاج نیست الی آخره
با این بخش گفتوگو کن — ask the Masnavi about this section
پرسش دلخواه دربارهٔ مثنوی… open Ask →- M5:2423 گفت من به از توکل بر ربی میندانم در دو عالم مکسبی
- M5:2424 کسب شکرش را نمیدانم ندید تا کشد رزق خدا رزق و مزید
- M5:2425 بحثشان بسیار شد اندر خطاب مانده گشتند از سؤال و از جواب
- M5:2426 بعد از آن گفتش بدان در مملکه نهی لا تلقوا بایدی تهلکه
- M5:2427 صبر در صحرای خشک و سنگلاخ احمقی باشد جهان حق فراخ
- M5:2428 نقل کن زینجا به سوی مرغزار میچر آنجا سبزه گرد جویبار
- M5:2429 مرغزاری سبز مانند جنان سبزه رسته اندر آنجا تا میان
- M5:2430 خرم آن حیوان که او آنجا شود اشتر اندر سبزه ناپیدا شود
- M5:2431 هر طرف در وی یکی چشمهٔ روان اندرو حیوان مرفه در امان
- M5:2432 از خری او را نمیگفت ای لعین تو از آنجایی چرا زاری چنین
- M5:2433 کو نشاط و فربهی و فر تو چیست این لاغر تن مضطر تو
- M5:2434 شرح روضه گر دروغ و زور نیست پس چرا چشمت ازو مخمور نیست
- M5:2435 این گدا چشمی و این نادیدگی از گدایی تست نه از بگلربگی
- M5:2436 چون ز چشمه آمدی چونی تو خشک ور تو ناف آهویی کو بوی مشک
- M5:2437 زانک میگویی و شرحش میکنی چون نشانی در تو نامد ای سنی
❋