بخش ۱۰۷ - حکایت آن شخص کی از ترس خویشتن را در خانه‌ای انداخت رخ زرد چون زعفران لبها کبود چون نیل دست لرزان چون برگ درخت خداوند خانه پرسید کی خیرست چه واقعه است گفت بیرون خر می‌گیرند به سخره گفت مبارک خر می‌گیرند تو خر نیستی چه می‌ترسی گفت خر به جد می‌گیرند تمییز برخاسته است امروز ترسم کی مرا خر گیرند

1. M5:2535 آن یکی در خانه‌ای در می‌گریخت زرد رو و لب کبود و رنگ ریخت
2. M5:2536 صاحب خانه بگفتش خیر هست که همی لرزد ترا چون پیر دست
3. M5:2537 واقعه چونست چون بگریختی رنگ رخساره چنین چون ریختی
4. M5:2538 گفت بهر سخرهٔ شاه حرون خر همی‌گیرند امروز از برون
5. M5:2539 گفت می‌گیرند کو خر جان عم چون نه‌ای خر رو ترا زین چیست غم
6. M5:2540 گفت بس جدند و گرم اندر گرفت گر خرم گیرند هم نبود شگفت
7. M5:2541 بهر خرگیری بر آوردند دست جدجد تمییز هم برخاستست
8. M5:2542 چونک بی‌تمییزیان‌مان سرورند صاحب خر را به جای خر برند
9. M5:2543 نیست شاه شهر ما بیهوده گیر هست تمییزش سمیعست و بصیر
10. M5:2544 آدمی باش و ز خرگیران مترس خر نه‌ای ای عیسی دوران مترس
11. M5:2545 چرخ چارم هم ز نور تو پرست حاش لله که مقامت آخرست
12. M5:2546 تو ز چرخ و اختران هم برتری گرچه بهر مصلحت در آخری
13. M5:2547 میر آخر دیگر و خر دیگرست نه هر آنک اندر آخر شد خرست
14. M5:2548 چه در افتادیم در دنبال خر از گلستان گوی و از گلهای تر
15. M5:2549 از انار و از ترنج و شاخ سیب وز شراب و شاهدان بی‌حسیب
16. M5:2550 یا از آن دریا که موجش گوهرست گوهرش گوینده و بیناورست
17. M5:2551 یا از آن مرغان که گل‌چین می‌کنند بیضه‌ها زرین و سیمین می‌کنند
18. M5:2552 یا از آن بازان که کبکان پرورند هم نگون اشکم هم استان می‌پرند
19. M5:2553 نردبانهاییست پنهان در جهان پایه پایه تا عنان آسمان
20. M5:2554 هر گره را نردبانی دیگرست هر روش را آسمانی دیگرست
21. M5:2555 هر یکی از حال دیگر بی‌خبر ملک با پهنا و بی‌پایان و سر
22. M5:2556 این در آن حیران که او از چیست خوش وآن درین خیره که حیرت چیستش
23. M5:2557 صحن ارض الله واسع آمده هر درختی از زمینی سر زده
24. M5:2558 بر درختان شکر گویان برگ و شاخ که زهی ملک و زهی عرصهٔ فراخ
25. M5:2559 بلبلان گرد شکوفهٔ پر گره که از آنچ می‌خوری ما را بده
26. M5:2560 این سخن پایان ندارد کن رجوع سوی آن روباه و شیر و سقم و جوع

↓ download .txt ↓ JSON