بخش ۱۲۱ - غالب شدن مکر روبه بر استعصام خر

1. M5:2812 خر بسی کوشید و او را دفع گفت لیک جوع الکلب با خر بود جفت
2. M5:2813 غالب آمد حرص و صبرش بد ضعیف بس گلوها که برد عشق رغیف
3. M5:2814 زان رسولی کش حقایق داد دست کاد فقر ان یکن کفر آمدست
4. M5:2815 گشته بود آن خر مجاعت را اسیر گفت اگر مکرست یک ره مرده گیر
5. M5:2816 زین عذاب جوع باری وا رهم گر حیات اینست من مرده بهم
6. M5:2817 گر خر اول توبه و سوگند خورد عاقبت هم از خری خبطی بکرد
7. M5:2818 حرص کور و احمق و نادان کند مرگ را بر احمقان آسان کند
8. M5:2819 نیست آسان مرگ بر جان خران که ندارند آب جان جاودان
9. M5:2820 چون ندارد جان جاوید او شقیست جرات او بر اجل از احمقیست
10. M5:2821 جهد کن تا جان مخلد گرددت تا به روز مرگ برگی باشدت
11. M5:2822 اعتمادش نیز بر رازق نبود که بر افشاند برو از غیب جود
12. M5:2823 تاکنونش فضل بی‌روزی نداشت گرچه گه‌گه بر تنش جوعی گماشت
13. M5:2824 گر نباشد جوع صد رنج دگر از پی هیضه بر آرد از تو سر
14. M5:2825 رنج جوع اولی بود خود زان علل هم به لطف و هم به خفت هم عمل
15. M5:2826 رنج جوع از رنجها پاکیزه‌تر خاصه در جوعست صد نفع و هنر

↓ download .txt ↓ JSON