دفتر ۵  ·  14 beyts

بخش ۱۳ - بیان آنک نور که غذای جانست غذای جسم اولیا می‌شود تا او هم یار می‌شود روح را کی اسلم شیطانی علی یدی

با این بخش گفت‌وگو کن — ask the Masnavi about this section

پرسش دلخواه دربارهٔ مثنوی… open Ask →
  1. M5:287 گرچه آن مطعوم جانست و نظر جسم را هم زان نصیبست ای پسر
  2. M5:288 گر نگشتی دیو جسم آن را اکول اسلم الشیطان نفرمودی رسول
  3. M5:289 دیو زان لوتی که مرده حی شود تا نیاشامد مسلمان کی شود
  4. M5:290 دیو بر دنیاست عاشق کور و کر عشق را عشقی دگر برد مگر
  5. M5:291 از نهان‌خانهٔ یقین چون می‌چشد اندک‌اندک رخت عشق آنجا کشد
  6. M5:292 یا حریص االبطن عرج هکذا انما المنهاج تبدیل الغذا
  7. M5:293 یا مریض القلب عرج للعلاج جملة التدبیر تبدیل المزاج
  8. M5:294 ایها المحبوس فی رهن الطعام سوف تنجو ان تحملت الفطام
  9. M5:295 ان فی‌الجوع طعام وافر افتقدها وارتج یا نافر
  10. M5:296 اغتذ بالنور کن مثل البصر وافق الاملاک یا خیر البشر
  11. M5:297 چون ملک تسبیح حق را کن غذا تا رهی هم‌چون ملایک از اذا
  12. M5:298 جبرئیل ار سوی جیفه کم تند او به قوت کی ز کرکس کم زند
  13. M5:299 حبذا خوانی نهاده در جهان لیک از چشم خسیسان بس نهان
  14. M5:300 گر جهان باغی پر از نعمت شود قسم موش و مار هم خاکی بود

↓ download .txt ↓ JSON