بخش ۱۶۶ - پشیمان شدن آن سرلشکر از آن خیانت کی کرد و سوگند دادن او آن کنیزک را کی به خلیفه باز نگوید از آنچ رفت

1. M5:3896 چند روزی هم بر آن بد بعد از آن شد پشیمان او از آن جرم گران
2. M5:3897 داد سوگندش کای خورشیدرو با خلیفه زینچ شد رمزی مگو
3. M5:3898 چون بدید او را خلیفه مست گشت پس ز بام افتاد او را نیز طشت
4. M5:3899 دید صد چندان که وصفش کرده بود کی بود خود دیده مانند شنود
5. M5:3900 وصف تصویرست بهر چشم هوش صورت آن چشم دان نه زان گوش
6. M5:3901 کرد مردی از سخن‌دانی سؤال حق و باطل چیست ای نیکو مقال
7. M5:3902 گوش را بگرفت و گفت این باطلست چشم حقست و یقینش حاصلست
8. M5:3903 آن به نسبت باطل آمد پیش این نسبتست اغلب سخنها ای امین
9. M5:3904 ز آفتاب ار کرد خفاش احتجاب نیست محجوب از خیال آفتاب
10. M5:3905 خوف او را خود خیالش می‌دهد آن خیالش سوی ظلمت می‌کشد
11. M5:3906 آن خیال نور می‌ترساندش بر شب ظلمات می‌چفساندش
12. M5:3907 از خیال دشمن و تصویر اوست که تو بر چفسیده‌ای بر یار و دوست
13. M5:3908 موسیا کشفت لمع بر که فراشت آن مخیل تاب تحقیقت نداشت
14. M5:3909 هین مشو غره بدانک قابلی مر خیالش را و زین ره واصلی
15. M5:3910 از خیال حرب نهراسید کس لا شجاعه قبل حرب این دان و بس
16. M5:3911 بر خیال حرب حیز اندر فکر می‌کند چون رستمان صد کر و فر
17. M5:3912 نقش رستم که آن به حمامی بود قرن حمله فکر هر خامی بود
18. M5:3913 این خیال سمع چون مبصر شود حیز چه بود رستمی مضطر شود
19. M5:3914 جهد کن کز گوش در چشمت رود آنچ که آن باطل بدست آن حق شود
20. M5:3915 زان سپس گوشت شود هم طبع چشم گوهری گردد دو گوش هم‌چو یشم
21. M5:3916 بلک جمله تن چو آیینه شود جمله چشم و گوهر سینه شود
22. M5:3917 گوش انگیزد خیال و آن خیال هست دلالهٔ وصال آن جمال
23. M5:3918 جهد کن تا این خیال افزون شود تا دلاله رهبر مجنون شود
24. M5:3919 آن خلیفه گول هم یک چند نیز ریش گاوی کرد خوش با آن کنیز
25. M5:3920 ملک را تو ملک غرب و شرق گیر چون نمی‌ماند تو آن را برق گیر
26. M5:3921 مملکت کان می‌نماند جاودان ای دلت خفته تو آن را خواب دان
27. M5:3922 تا چه خواهی کرد آن باد و بروت که بگیرد هم‌چو جلادی گلوت
28. M5:3923 هم درین عالم بدان که مامنیست از منافق کم شنو کو گفت نیست

↓ download .txt ↓ JSON