دفتر ۵ · 8 beyts
بخش ۲۴ - در بیان آنک هیچ چشم بدی آدمی را چنان مهلک نیست کی چشم پسند خویشتن مگر کی چشم او مبدل شده باشد به نور حق که بی یسمع و بی یبصر و خویشتن او بیخویشتن شده
با این بخش گفتوگو کن — ask the Masnavi about this section
پرسش دلخواه دربارهٔ مثنوی… open Ask →- M5:497 پر طاوست مبین و پای بین تا که سؤ العین نگشاید کمین
- M5:498 که بلغزد کوه از چشم بدان یزلقونک از نبی بر خوان بدان
- M5:499 احمد چون کوه لغزید از نظر در میان راه بیگل بیمطر
- M5:500 در عجب درماند کین لغزش ز چیست من نپندارم که این حالت تهیست
- M5:501 تا بیامد آیت و آگاه کرد کان ز چشم بد رسیدت وز نبرد
- M5:502 گر بدی غیر تو در دم لا شدی صید چشم و سخرهٔ افنا شدی
- M5:503 لیک آمد عصمتی دامنکشان وین که لغزیدی بد از بهر نشان
- M5:504 عبرتی گیر اندر آن که کن نگاه برگ خود عرضه مکن ای کم ز کاه
❋