دفتر ۵  ·  6 beyts

بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیم‌وار کی فرزند را قربان می‌کرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد و امر آمد مصطفی را علیه‌السلام بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فی‌ابراهیم

با این بخش گفت‌وگو کن — ask the Masnavi about this section

پرسش دلخواه دربارهٔ مثنوی… open Ask →
  1. M5:1264 آن یکی پرسید از مفتی به راز گر کسی گرید به نوحه در نماز
  2. M5:1265 آن نماز او عجب باطل شود یا نمازش جایز و کامل بود
  3. M5:1266 گفت آب دیده نامش بهر چیست بنگری تا که چه دید او و گریست
  4. M5:1267 آب دیده تا چه دید او از نهان تا بدان شد او ز چشمهٔ خود روان
  5. M5:1268 آن جهان گر دیده است آن پُر نیاز رونقی یابد ز نوحه آن نماز
  6. M5:1269 ور ز رنج تن بد آن گریه و ز سوک ریسمان بسکست و هم بشکست دوک

↓ download .txt ↓ JSON