بخش ۶۶ - قصهٔ قوم یونس علیه‌السلام بیان و برهان آنست کی تضرع و زاری دافع بلای آسمانیست و حق تعالی فاعل مختارست پس تضرع و تعظیم پیش او مفید باشد و فلاسفه گویند فاعل به طبع است و بعلت نه مختار پس تضرع طبع را نگرداند

1. M5:1607 قوم یونس را چو پیدا شد بلا ابر پر آتش جدا شد از سما
2. M5:1608 برق می‌انداخت می‌سوزید سنگ ابر می‌غرید رخ می‌ریخت رنگ
3. M5:1609 جملگان بر بامها بودند شب که پدید آمد ز بالا آن کرب
4. M5:1610 جملگان از بامها زیر آمدند سر برهنه جانب صحرا شدند
5. M5:1611 مادران بچگان برون انداختند تا همه ناله و نفیر افراختند
6. M5:1612 از نماز شام تا وقت سحر خاک می‌کردند بر سر آن نفر
7. M5:1613 جملگی آوازها بگرفته شد رحم آمد بر سر آن قوم لد
8. M5:1614 بعد نومیدی و آه ناشکفت اندک‌اندک ابر وا گشتن گرفت
9. M5:1615 قصهٔ یونس درازست و عریض وقت خاکست و حدیث مستفیض
10. M5:1616 چون تضرع را بر حق قدرهاست وآن بها که آنجاست زاری را کجاست
11. M5:1617 هین امید اکنون میان را چست بند خیز ای گرینده و دایم بخند
12. M5:1618 که برابر می‌نهد شاه مجید اشک را در فضل با خون شهید

↓ download .txt ↓ JSON