بخش ۴۲ - رجوع به داستان آن کمپیر

1. M6:1267 چون عروسی خواست رفتن آن خریف موی ابرو پاک کرد آن مستخیف
2. M6:1268 پیش رو آیینه بگرفت آن عجوز تا بیاراید رخ و رخسار و پوز
3. M6:1269 چند گلگونه بمالید از بطر سفرهٔ رویش نشد پوشیده‌تر
4. M6:1270 عشرهای مصحف از جا می‌برید می‌بچفسانید بر رو آن پلید
5. M6:1271 تا که سفرهٔ روی او پنهان شود تا نگین حلقهٔ خوبان شود
6. M6:1272 عشرها بر روی هر جا می‌نهاد چونک بر می‌بست چادر می‌فتاد
7. M6:1273 باز او آن عشرها را با خدو می‌بچفسانید بر اطراف رو
8. M6:1274 باز چادر راست کردی آن تکین عشرها افتادی از رو بر زمین
9. M6:1275 چون بسی می‌کرد فن و آن می‌فتاد گفت صد لعنت بر آن ابلیس باد
10. M6:1276 شد مصور آن زمان ابلیس زود گفت ای قحبهٔ قدید بی‌ورود
11. M6:1277 من همه عمر این نیندیشیده‌ام نه ز جز تو قحبه‌ای این دیده‌ام
12. M6:1278 تخم نادر در فضیحت کاشتی در جهان تو مصحفی نگذاشتی
13. M6:1279 صد بلیسی تو خمیس اندر خمیس ترک من گوی ای عجوزهٔ دردبیس
14. M6:1280 چند دزدی عشر از علم کتیب تا شود رویت ملون هم‌چو سیب
15. M6:1281 چند دزدی حرف مردان خدا تا فروشی و ستانی مرحبا
16. M6:1282 رنگ بر بسته ترا گلگون نکرد شاخ بر بسته فن عرجون نکرد
17. M6:1283 عاقبت چون چادر مرگت رسد از رخت این عشرها اندر فتد
18. M6:1284 چونک آید خیزخیزان رحیل گم شود زان پس فنون قال و قیل
19. M6:1285 عالم خاموشی آید پیش بیست وای آنک در درون انسیش نیست
20. M6:1286 صیقلی کن یک دو روزی سینه را دفتر خود ساز آن آیینه را
21. M6:1287 که ز سایهٔ یوسف صاحب‌قران شد زلیخای عجوز از سر جوان
22. M6:1288 می‌شود مبدل به خورشید تموز آن مزاج بارد برد العجوز
23. M6:1289 می‌شود مبدل بسوز مریمی شاخ لب خشکی به نخلی خرمی
24. M6:1290 ای عجوزه چند کوشی با قضا نقد جو اکنون رها کن ما مضی
25. M6:1291 چون رخت را نیست در خوبی امید خواه گلگونه نه و خواهی مداد

↓ download .txt ↓ JSON