Läs Daftar 1 Kungen tar med läkaren till patienten för att denne ska undersöka hennes tillstånd Vers 107

M1:107 — دید رنج و کشف شد بَر وی نهفت / لیک پنهان کرد و با سلطان نگفت

دید رنج و کشف شد بَر وی نهفتلیک پنهان کرد و با سلطان نگفت
✦ Rendera denna beyt på Svenska

M1:107

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — från hans inspelade Masnavi-föreläsningar

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: پزشک رنج را دید و راز نهفته بر او آشکار شد؛ اما آن را پنهان داشت و به سلطان نگفت. معنا: پزشک حاذق درد کنیزک را دید و به ریشهٔ پنهان آن پی برد، اما مصلحت دید که این راز را از سلطان پوشیده بدارد و بی‌درنگ افشا نکند.

شرح

ما در اینجا با پزشکی روبرو هستیم که نگاهش نه تنها به ظاهر بیمار، بلکه به عمق جان اوست. بیت می‌گوید که او «دید رنج و کشف شد بَر وی نهفت»؛ یعنی، رنج ظاهری را مشاهده کرد، اما آنچه از دید دیگران پنهان بود، بر او آشکار گشت. این «نهفت» اشاره به آن بیماریِ نهفته و پنهانی دارد که از جنس بیماری‌های عادی جسمانی نیست، بلکه از سنخ عشق و دلباختگی‌ست. این طبیب، طبیب الهی‌ست؛ چشم او نه تنها به اخلاط اربعه و امزجه است، بلکه «بوی هر هیزم پدید آید ز دود»، یعنی از دودی که از سوختن وجود کنیزک برمی‌خیزد، بوی دیگری به مشامش می‌رسد؛ بوی عشقی سوزان، نه صرفاً غلبهٔ سودا و صفرا. این طبیب می‌فهمد که درد از دل است، و همان‌طور که مولانا در بیت بعدی تصریح می‌کند، «تن خوش است و او گرفتار دل است». این نگاه، تفاوت بنیادین طبابت روحانی را از طبابت جسمانی نشان می‌دهد؛ بیماری‌ای که مرکز آن نه مغز که قلب است، نه جسم که جان است.

اما چرا «لیک پنهان کرد و با سلطان نگفت»؟ این پنهان‌کاری، نشان از خردمندی و حکمت این طبیب دارد، نه فریب‌کاری. او دریافته است که بیماری کنیزک، نه با داروهای رایج شفا می‌یابد و نه با تشخیص‌های سطحی و عمومی آشکار می‌شود. برای در میان گذاشتن این راز بزرگ، یعنی راز عشق، باید زمینه‌ای فراهم آورد، باید سلطان را برای پذیرش حقیقت آماده ساخت. افشای ناگهانی، نه تنها به درمان کمکی نمی‌کند، بلکه ممکن است اوضاع را پیچیده‌تر سازد. این حکایت، به ما می‌آموزد که گاهی در مواجهه با حقایق عمیق و ظریف انسانی، به‌ویژه در مسائل روحانی، کتمان و تدبیر، از عجله و افشای بی‌موقع ضروری‌تر است. طبیبِ عارف می‌داند که هر کلامی را باید در وقت و موقعیت خود گفت و حقیقت را به تدریج بر دل‌ها آشکار کرد، نه یکباره و بدون مقدمه.

نکات کلیدی

  • تشخیص واقعی بیماری، ورای رنج‌های ظاهری و جسمانی است.
  • راز کشف‌شده به طبیب، حکایت از بیماریِ دل و عشق دارد نه غلبهٔ اخلاط.
  • کتمان موقت حقیقت توسط طبیب، نشان از حکمت و مصلحت‌اندیشی اوست.
  • افشای حقایق عمیق و روحانی مستلزم تدبیر و آمادگی مخاطب است.
  • مولانا برتری نگاه باطنیِ طبیب الهی را بر دیدگاه ظاهربینانه برجسته می‌کند.

Sources: d1-s17 · 00:45:19 d1-s17 · 00:48:43 d1-s17 · 00:49:50 d1-s17 · 00:54:59

به زبانِ تو — Ditt språk · AI

Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad

Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.

Vad läsare har frågat

Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.