Läs› Daftar 1› Förklaring av denna hadith: ”Sannerligen har er Herre under livets dagar dofter (av nåd); uppmärksamma dem”› Vers 1997
M1:1997 — سر از آن خواب مبارک بر نداشت / تا نماز صبحدم آمد بچاشت
M1:1997
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
پیامبر چنان در خوابی روحانی و مبارک فرورفته بود که از خود بیخود شد و نماز صبحش قضا شد و تا میانهٔ روز بیدار نشد.
این بیت به واقعهای مشهور به «لیلة التعریس» اشاره دارد که در آن، پیامبر اسلام و یارانش پس از بازگشت از جنگ، به دلیل خستگی زیاد، برای نماز صبح بیدار نشدند و نمازشان قضا شد. مولانا این خواب را نه یک غفلت معمولی، بلکه «خوابی مبارک» و نتیجهٔ یک حالت بیخویشی و استغراق روحانی توصیف میکند. در بیتهای قبل، این حالت به شنیدن «صوت خوب» الهی نسبت داده شده که پیامبر را از خود بیخود کرده است.
نکتهٔ اصلی این است که گاهی یک حالت معنوی عمیق و جذبهٔ الهی (که اینجا به خواب تشبیه شده) چنان بر سالک غلبه میکند که حتی از انجام عبادات ظاهری و مرسوم نیز باز میماند. این «فوت شدن» نماز، از دیدگاه عارفانه، نه یک گناه یا سستی، بلکه نشانهای از شدت وصل و فنای او در حق است. گویی روح او به وصال «عروس» غیب رسیده (چنانکه در بیت بعد میآید) و جسمش در این دنیا به خواب فرورفته است. این خواب، خود نوعی عبادت برتر و حضور عمیقتر است که بر شکل ظاهری عبادت اولویت مییابد.
- مبارک
- خجسته، پربرکت، فرخنده
- صبحدم
- سپیدهدم، اول صبح، زمان طلوع فجر
- چاشت
- نزدیک ظهر، میانهٔ صبح تا ظهر
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.